hnykkja
Merkingar
- 1.
með þágufalli kippa (e-u, einkum höfðinu) til
- hún hnykkti höfðinu í áttina að honum
- 2.
frumlag í þágufalli mér hnykkir við
mér bregður
- honum hnykkti við þegar hann kom inn í eldhúsið
- 3.
hnykkja á þessu
ítreka þetta, minna á það
- ég vil hnykkja á því að villur geta leynst í textanum
Beyging
| nafnháttur | hnykkja |
|---|---|
| sagnbót | hnykkt |
| boðháttur eintölu | hnykktu |
| boðháttur fleirtölu | hnykkið |
| stýfður boðháttur | hnykk |
| lýsingarháttur nútíðar | hnykkjandi |
| nafnháttur | hnykkjast |
|---|---|
| sagnbót | hnykkst |