hræða
sagnorð með þolfalli , beyging: þátíð eintölu hræddi, sagnbót hrætt
sjá einnig hræða nafnorð, kvenkyn
gera (e-n) hræddan, fylla (e-n) ótta
- kötturinn hræðir fuglana
- hótanir hans hræða mig ekki
- hún hræddi okkur með því að segja draugasögur
sjá hræðast
Beyging
| nafnháttur | hræða |
|---|---|
| sagnbót | hrætt |
| boðháttur eintölu | hræddu |
| boðháttur fleirtölu | hræðið |
| stýfður boðháttur | hræð |
| lýsingarháttur nútíðar | hræðandi |
| nafnháttur | hræðast |
|---|---|
| sagnbót | hræðst |