klesstur
lýsingarorð lýsingarháttur þátíðar , beyging: kvenkyn klesst, hvorugkyn klesst
Merkingar
- 1.
skemmdur í árekstri
- 2.
samþjappaður, án lofts og léttleika
- hárið á mér kom klesst undan húfunni
- brauðið sem hann bakaði er svolítið klesst
- útflattur
dálítill
dálítill
skaplítill
kjarklítill
afkastalítill
kraftalítill
dálítið
dálítið
dálítið
dálítið
vatnafugl sem minnir á smávaxna önd, þekktur á þríhyrndu höfði með gulum fjöðrum
sjófugl af svartfuglaætt, alsvartur með hvítan blett á væng og hárauða fætur
Beygingarmynd (táknar hneykslun) minna má nú gagn gera, það þarf ekki að ofgera hlutunum
stór sjófugl sem minnir á máv, hvítur á höfði, hálsi og að neðan, með gráa vængi
meðalstór spörfugl, rauðbrúnn undir vængjum og með ljósa rák yfir hvoru auga
stór ránfugl með skarpa sjón, mikið vænghaf, sterkar klær og stóran gogg
dálítið pappírsblað
dálítill galli
svolítill fróðleikur
skjóllítil flík
lýsingarorð lýsingarháttur þátíðar , beyging: kvenkyn klesst, hvorugkyn klesst
skemmdur í árekstri
samþjappaður, án lofts og léttleika