króa
sagnorð með þolfalli , beyging: þátíð eintölu króaði, sagnbót króað
loka (e-n) af í litlu plássi
króa hana af
- kötturinn króaði músina af úti í horni
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkróakróaðiégkróikróaði
þúkróarkróaðirþúkróirkróaðir
húnkróarkróaðihúnkróikróaði
viðkróumkróuðumviðkróumkróuðum
þiðkróiðkróuðuðþiðkróiðkróuðuð
þaukróakróuðuþaukróikróuðu
| nafnháttur | króa |
|---|---|
| sagnbót | króað |
| boðháttur eintölu | króaðu |
| boðháttur fleirtölu | króið |
| stýfður boðháttur | króa |
| lýsingarháttur nútíðar | króandi |
kk.kvk.hk.
nf.króaðurkróuðkróað
þf.króaðankróaðakróað
þgf.króuðumkróaðrikróuðu
ef.króaðskróaðrarkróaðs
nf.króaðirkróaðarkróuð
þf.króaðakróaðarkróuð
þgf.króuðum
ef.króaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkróastkróaðistégkróistkróaðist
þúkróastkróaðistþúkróistkróaðist
húnkróastkróaðisthúnkróistkróaðist
viðkróumstkróuðumstviðkróumstkróuðumst
þiðkróistkróuðustþiðkróistkróuðust
þaukróastkróuðustþaukróistkróuðust
| nafnháttur | króast |
|---|---|
| sagnbót | króast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkróastukróaðistuþúkróistukróaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkróarðukróaðirðuþúkróirðukróaðirðu
þiðkróiðikróuðuðiþiðkróiðikróuðuði