kroppa
sagnorð með þolfalli , beyging: þátíð eintölu kroppaði, sagnbót kroppað
Merkingar
- 1.
bíta eða borða dálítið, naga (e-ð)
- fuglinn kroppaði í sig berin
- hrafninn kroppar holdið af beinunum
- 2.
tína (e-ð) af e-u, plokka (e-ð)
- ég kroppaði verðmiðann af bókinni
Beyging
| nafnháttur | kroppa |
|---|---|
| sagnbót | kroppað |
| boðháttur eintölu | kroppaðu |
| boðháttur fleirtölu | kroppið |
| stýfður boðháttur | kroppa |
| lýsingarháttur nútíðar | kroppandi |
| nafnháttur | kroppast |
|---|---|
| sagnbót | kroppast |