maka 1
sagnorð með þolfalli , beyging: þátíð eintölu makaði, sagnbót makað
sjá einnig maka 2 sagnorð
eðla sig, para sig
fuglarnir maka sig
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égmakamakaðiégmakimakaði
þúmakarmakaðirþúmakirmakaðir
húnmakarmakaðihúnmakimakaði
viðmökummökuðumviðmökummökuðum
þiðmakiðmökuðuðþiðmakiðmökuðuð
þaumakamökuðuþaumakimökuðu
| nafnháttur | maka |
|---|---|
| sagnbót | makað |
| boðháttur eintölu | makaðu |
| boðháttur fleirtölu | makið |
| stýfður boðháttur | maka |
| lýsingarháttur nútíðar | makandi |
kk.kvk.hk.
nf.makaðurmökuðmakað
þf.makaðanmakaðamakað
þgf.mökuðummakaðrimökuðu
ef.makaðsmakaðrarmakaðs
nf.makaðirmakaðarmökuð
þf.makaðamakaðarmökuð
þgf.mökuðum
ef.makaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égmakastmakaðistégmakistmakaðist
þúmakastmakaðistþúmakistmakaðist
húnmakastmakaðisthúnmakistmakaðist
viðmökumstmökuðumstviðmökumstmökuðumst
þiðmakistmökuðustþiðmakistmökuðust
þaumakastmökuðustþaumakistmökuðust
| nafnháttur | makast |
|---|---|
| sagnbót | makast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúmakastumakaðistuþúmakistumakaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúmakarðumakaðirðuþúmakirðumakaðirðu
þiðmakiðimökuðuðiþiðmakiðimökuðuði