maula
sagnorð með þolfalli , beyging: þátíð eintölu maulaði, sagnbót maulað
borða (e-ð) í litlum bitum, narta í (e-ð)
- hann maulaði súkkulaði í bílnum
Beyging
| nafnháttur | maula |
|---|---|
| sagnbót | maulað |
| boðháttur eintölu | maulaðu |
| boðháttur fleirtölu | maulið |
| stýfður boðháttur | maula |
| lýsingarháttur nútíðar | maulandi |
| nafnháttur | maulast |
|---|---|
| sagnbót | maulast |