meiða
sagnorð með þolfalli , beyging: þátíð eintölu meiddi, sagnbót meitt
valda (e-m) sársauka
- ekki meiða litlu systur þína
- ég meiddi mig á naglbítnum
Beyging
| nafnháttur | meiða |
|---|---|
| sagnbót | meitt |
| boðháttur eintölu | meiddu |
| boðháttur fleirtölu | meiðið |
| stýfður boðháttur | meið |
| lýsingarháttur nútíðar | meiðandi |
| nafnháttur | meiðast |
|---|---|
| sagnbót | meiðst |