minnka
Merkingar
- 1.
með þolfalli gera (e-ð) minna, draga úr (e-u)
minnka neysluna
minnka við sig (húsnæðið)
- 2.
verða minna
framleiðslan minnkar
- sala á fasteignum minnkaði um 20% í fyrra
- frostið hefur minnkað frá því í morgun
- mælingar sýna að jökullinn hefur minnkað
- liðinu okkar tókst að minnka muninn í seinni hálfleik
sjá minnkandi
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égminnkaminnkaðiégminnkiminnkaði
þúminnkarminnkaðirþúminnkirminnkaðir
húnminnkarminnkaðihúnminnkiminnkaði
viðminnkumminnkuðumviðminnkumminnkuðum
þiðminnkiðminnkuðuðþiðminnkiðminnkuðuð
þauminnkaminnkuðuþauminnkiminnkuðu
| nafnháttur | minnka |
|---|---|
| sagnbót | minnkað |
| boðháttur eintölu | minnkaðu |
| boðháttur fleirtölu | minnkið |
| stýfður boðháttur | minnka |
| lýsingarháttur nútíðar | minnkandi |
kk.kvk.hk.
nf.minnkaðurminnkuðminnkað
þf.minnkaðanminnkaðaminnkað
þgf.minnkuðumminnkaðriminnkuðu
ef.minnkaðsminnkaðrarminnkaðs
nf.minnkaðirminnkaðarminnkuð
þf.minnkaðaminnkaðarminnkuð
þgf.minnkuðum
ef.minnkaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égminnkastminnkaðistégminnkistminnkaðist
þúminnkastminnkaðistþúminnkistminnkaðist
húnminnkastminnkaðisthúnminnkistminnkaðist
viðminnkumstminnkuðumstviðminnkumstminnkuðumst
þiðminnkistminnkuðustþiðminnkistminnkuðust
þauminnkastminnkuðustþauminnkistminnkuðust
| nafnháttur | minnkast |
|---|---|
| sagnbót | minnkast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúminnkastuminnkaðistuþúminnkistuminnkaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúminnkarðuminnkaðirðuþúminnkirðuminnkaðirðu
þiðminnkiðiminnkuðuðiþiðminnkiðiminnkuðuði