mola
sagnorð með þolfalli , beyging: þátíð eintölu molaði, sagnbót molað
brjóta eða mylja (e-ð) í litla bita
- hann molaði grjótið með hamrinum
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égmolamolaðiégmolimolaði
þúmolarmolaðirþúmolirmolaðir
húnmolarmolaðihúnmolimolaði
viðmolummoluðumviðmolummoluðum
þiðmoliðmoluðuðþiðmoliðmoluðuð
þaumolamoluðuþaumolimoluðu
| nafnháttur | mola |
|---|---|
| sagnbót | molað |
| boðháttur eintölu | molaðu |
| boðháttur fleirtölu | molið |
| stýfður boðháttur | mola |
| lýsingarháttur nútíðar | molandi |
kk.kvk.hk.
nf.molaðurmoluðmolað
þf.molaðanmolaðamolað
þgf.moluðummolaðrimoluðu
ef.molaðsmolaðrarmolaðs
nf.molaðirmolaðarmoluð
þf.molaðamolaðarmoluð
þgf.moluðum
ef.molaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égmolastmolaðistégmolistmolaðist
þúmolastmolaðistþúmolistmolaðist
húnmolastmolaðisthúnmolistmolaðist
viðmolumstmoluðumstviðmolumstmoluðumst
þiðmolistmoluðustþiðmolistmoluðust
þaumolastmoluðustþaumolistmoluðust
| nafnháttur | molast |
|---|---|
| sagnbót | molast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúmolastumolaðistuþúmolistumolaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúmolarðumolaðirðuþúmolirðumolaðirðu
þiðmoliðimoluðuðiþiðmoliðimoluðuði