munn höggvast
sagnorð munn-höggvast
rífast (oft lengi og af litlu tilefni)
- ég ætla ekki að munnhöggvast við hana
Beyging
munn
| nafnháttur | munn |
|---|---|
| sagnbót | munn |
| boðháttur eintölu | munn |
| boðháttur fleirtölu | munn |
dauft ljós, örlítil birta
dálítill vökvi sem skvettist (er skvett)
eitthvað örlítið, smákorn, arða
dálítið af e-u, einkum smjöri
dálítill hósti, lágvær hósti
hóflítið flúr í stíl eða listaverki
dálítið brot eða leifar af e-u
óheiðarleg viðskipti, siðlitlir samningar
heilsulítill, hrumur, gamall maður
dunda (við e-ð), fást við dálítið verk
dunda (við e-ð), fást við dálítið verk
dunda (við e-ð), fást við dálítið verk
mistakast dálítið, truflast, ruglast
borða dálítið, fá sér nasl
sýna (e-m) óvirðingu, auðmýkja (e-n), lítillækka (e-n)
vera aðgerðarlítill úti í kulda
borða svolítið (af e-u), bragða
hita (e-ð) dálítið, gera (e-ð) volgt
verða skárri, svolítið betri
láta (dálítinn vökva) falla á (e-ð)
sagnorð munn-höggvast
rífast (oft lengi og af litlu tilefni)
munn
| nafnháttur | munn |
|---|---|
| sagnbót | munn |
| boðháttur eintölu | munn |
| boðháttur fleirtölu | munn |