munn
nafnorð, kvenkyn
munn-harpa
lítið básturshljóðfæri úr málmi sem myndar tóna þegar lofti er blásið í gegnum stálfjaðrir
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑hörpu nefnifall fleirtölu ‑hörpur eignarfall fleirtölu ‑harpna eða ‑harpa beygist eins og harpa
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.munnharpa munnharpan nf.munnhörpur munnhörpurnar
þf.munnhörpu munnhörpuna þf.munnhörpur munnhörpurnar
þgf.munnhörpu munnhörpunni þgf.munnhörpum munnhörpunum
ef.munnhörpu munnhörpunnar ef.munnharpna / munnharpa munnharpnanna / munnharpanna