nasla
sagnorð með þolfalli , beyging: þátíð eintölu naslaði, sagnbót naslað
borða dálítið, fá sér nasl
- hann tók með sér rúnnstykki til að nasla á leiðinni
Beyging
| nafnháttur | nasla |
|---|---|
| sagnbót | naslað |
| boðháttur eintölu | naslaðu |
| boðháttur fleirtölu | naslið |
| stýfður boðháttur | nasla |
| lýsingarháttur nútíðar | naslandi |
| nafnháttur | naslast |
|---|---|
| sagnbót | naslast |