para
sagnorð með þolfalli , beyging: þátíð eintölu paraði, sagnbót parað
sjá einnig para nafnorð, kvenkyn
Merkingar
- 1.
mynda par
para saman sokkana
setja þá í pör
- 2.
fuglarnir para sig
... eðla sig
sjá parast
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égparaparaðiégpariparaði
þúpararparaðirþúparirparaðir
húnpararparaðihúnpariparaði
viðpörumpöruðumviðpörumpöruðum
þiðpariðpöruðuðþiðpariðpöruðuð
þauparapöruðuþauparipöruðu
| nafnháttur | para |
|---|---|
| sagnbót | parað |
| boðháttur eintölu | paraðu |
| boðháttur fleirtölu | parið |
| stýfður boðháttur | para |
| lýsingarháttur nútíðar | parandi |
kk.kvk.hk.
nf.paraðurpöruðparað
þf.paraðanparaðaparað
þgf.pöruðumparaðripöruðu
ef.paraðsparaðrarparaðs
nf.paraðirparaðarpöruð
þf.paraðaparaðarpöruð
þgf.pöruðum
ef.paraðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égparastparaðistégparistparaðist
þúparastparaðistþúparistparaðist
húnparastparaðisthúnparistparaðist
viðpörumstpöruðumstviðpörumstpöruðumst
þiðparistpöruðustþiðparistpöruðust
þauparastpöruðustþauparistpöruðust
| nafnháttur | parast |
|---|---|
| sagnbót | parast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúparastuparaðistuþúparistuparaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúpararðuparaðirðuþúparirðuparaðirðu
þiðpariðipöruðuðiþiðpariðipöruðuði