passa
Merkingar
- 1.
með þolfalli gæta (e-s), gæta að (e-u)
passa barn
- hún ætlar að passa tvo litla stráka í sumar
passa sig
- passaðu þig, það er að koma bíll
- hann passaði sig að hella ekki niður einum dropa
passa sig á hundinum
- passaðu þig á eldavélinni, hún er heit
passa upp á að borga húsaleiguna
- farðu bara út, ég skal passa upp á ofninn
- 2.
hæfa, vera viðeigandi, mátulegt
skórnir passa (ekki)
- gömlu fötin passa ekki lengur á hann
hatturinn passar við jakkann
hanskarnir passa saman
það passar
það stemmir, það er einmitt þannig
- það passar, ég var hér kl. 4 í gær
Beyging
| nafnháttur | passa |
|---|---|
| sagnbót | passað |
| boðháttur eintölu | passaðu |
| boðháttur fleirtölu | passið |
| stýfður boðháttur | passa |
| lýsingarháttur nútíðar | passandi |