rífa
sagnorð með þolfalli , beyging: þátíð eintölu reif, þátíð fleirtölu rifum, sagnbót rifið
Merkingar
- 1.
láta (e-ð) fara í sundur
- hún reif sendibréfið í sundur
- hann datt og reif buxurnar
- 2.
brjóta niður (hús)
- húsið var rifið fyrir tíu árum
- 3.
taka harkalega, hrifsa (e-ð)
- hún reif dagblaðið af mér
- þau rifu niður gömlu gardínurnar
- 4.
rífa kjaft
svara fyrir sig með frekju og illyrðum
- 5.
rífa í
rífa matinn í sig
éta matinn græðgislega
- kötturinn rífur fuglinn í sig
- 6.
rífa upp
rífa upp pakkann
opna pakkann
- börnin rifu upp jólapakkana sína
- ég reif upp bréfið og las það
- 7.
rífa út
grænmetið er rifið út
það selst hratt og vel
- miðar á tónleikana voru rifnir út
sjá rifinn
Beyging
| nafnháttur | rífa |
|---|---|
| sagnbót | rifið |
| boðháttur eintölu | rífðu |
| boðháttur fleirtölu | rífið |
| stýfður boðháttur | ríf |
| lýsingarháttur nútíðar | rífandi |
| nafnháttur | rífast |
|---|---|
| sagnbót | rifist |
| boðháttur eintölu | rífstu |
| boðháttur fleirtölu | rífist |