reyta
sagnorð með þolfalli
tína, plokka (e-ð)
- hann reytti upp dálítinn grasbrúsk
reyta illgresi
reyta fuglinn
plokka fiðrið af fuglinum
reyta af sér brandarana
segja marga brandara
Beyging
reytti reytt
| nafnháttur | reyta |
|---|---|
| sagnbót | reytt |
| boðháttur eintölu | reyttu |
| boðháttur fleirtölu | reytið |
| stýfður boðháttur | reyt |
| lýsingarháttur nútíðar | reytandi |
| nafnháttur | reytast |
|---|---|
| sagnbót | reyst |