rifinn
lýsingarorð lýsingarháttur þátíðar , beyging: kvenkyn rifin, hvorugkyn rifið
Merkingar
- 1.
- a.
með rifu, farinn í sundur
- rifnar gallabuxur
- b.
vera rifinn og tættur
vera í rifnum fötum, illa til reika
- a.
- 2.
reyttur í litlar flyksur
- rifinn ostur
sjá rífa
Andheiti
- órifinn
Tengd orð
Beyging
kk.kvk.hk.
nf.rifinnrifinrifið
þf.rifinnrifnarifið
þgf.rifnumrifinnirifnu
ef.rifinsrifinnarrifins
nf.rifnirrifnarrifin
þf.rifnarifnarrifin
þgf.rifnum
ef.rifinna
nf.rifnirifnarifna
aukaföllrifnarifnurifna
öll föllrifnu
öll föllrifnaririfnaririfnara
öll föllrifnari
kk.kvk.hk.
nf.rifnasturrifnustrifnast
þf.rifnastanrifnastarifnast
þgf.rifnustumrifnastririfnustu
ef.rifnastsrifnastrarrifnasts
nf.rifnastirrifnastarrifnust
þf.rifnastarifnastarrifnust
þgf.rifnustum
ef.rifnastra
nf.rifnastirifnastarifnasta
aukaföllrifnastarifnusturifnasta
öll föllrifnustu