skammast
sagnorð miðmynd , beyging: þátíð eintölu skammaðist, sagnbót skammast
Merkingar
- 1.
með eignarfalli skammast sín
finna hjá sér skömm, finna smán sína
- ég skammast mín niður í tær
- þau skömmuðust sín fyrir félaga sinn
- 2.
rífast, rausa
- það þýðir lítið að skammast út í skattkerfið
- hann reifst og skammaðist
- 3.
skammast til þess
gera það með skömm
- hún ætti að skammast til að biðjast afsökunar
sjá skamma
Beyging
| nafnháttur | skammast |
|---|---|
| sagnbót | skammast |