skemmta
sagnorð með þágufalli , beyging: þátíð eintölu skemmti, sagnbót skemmt
veita (e-m) skemmtun
- jólasveinar skemmtu börnunum í leikskólanum
skemmta sér
- hann skemmti sér vel á ballinu
- við skemmtum okkur með góðum vinum
fara út að skemmta sér
- þau fara lítið út að skemmta sér þessa dagana
sjá skemmt
Beyging
| nafnháttur | skemmta |
|---|---|
| sagnbót | skemmt |
| boðháttur eintölu | skemmtu |
| boðháttur fleirtölu | skemmtið |
| stýfður boðháttur | skemmt |
| lýsingarháttur nútíðar | skemmtandi |