Merkingar

1. 1.

   þf.með þolfalli toga (e-ð) í sundur

   • ég sleit dálítið af límbandi
   • hann slítur bandið með höndunum

   • slíta af sér hlekkina

   • slíta sig lausan

     • hestarnir slitu sig lausa frá fólkinu
2. 2.

   þgf.með þágufalli nota (einkum flík, skó) þannig að sér á henni

   • ég sleit tvennum skóm í vetur
3. 3.

   þgf.með þágufalli rjúfa (e-ð), stöðva (e-ð)

   • fundinum er slitið
   • hann sleit sambandinu við hana

   • slíta talinu

     hætta samtalinu

4. 4.

   slíta frá

   • slíta sig frá lestrinum

     hætta að lesa

     • hún gat ekki slitið sig frá kvikmyndinni
5. 5.

   slíta upp

   • slíta upp blómið

     toga það upp með afli

     • það er óheimilt að slíta upp viðkvæman gróður
6. 6.

   slíta út

   1. a.

      • slíta sér út

        þreyta sig á erfiði

        • þau slitu sér út til dauðadags
   2. b.

      • slíta flíkinni út

        nota hana þangað til hún er ónýt

        • hann er að reyna að slíta út þessum buxum