slangur
nafnorð, hvorugkyn
, beyging: eignarfall eintölu slangurs, þágufall eintölu slangri
Merkingar
- 1.
málfræði óformlegt orðfæri sem víkur frá viðurkenndu máli, er algengara í talmáli en ritmáli, oft af erlendum uppruna og notað í afmörkuðum hópum
- 2.
dálítill fjöldi af e-u (einkum fólki)
slangur af kennurum
- 3.
ráp milli staða, ráf
Samheiti
- slanguryrði,
- slangurmál,
- slangurorð,
- slangyrði
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
eintala
án greinismeð greini
nf.slangurslangrið
þf.slangurslangrið
þgf.slangrislangrinu
ef.slangursslangursins