smækka
Merkingar
- 1.
með þolfalli gera (e-ð) minna, minnka (e-ð)
- hann smækkaði letrið á ritgerðinni
- ef þú smækkar myndina kemst hún fyrir á síðunni
- 2.
verða minni
- rauðvínsbletturinn í dúknum smækkaði við þvottinn
- álfurinn smækkaði og hvarf loks alveg
sjá smækkaður
Tengd orð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsmækkasmækkaðiégsmækkismækkaði
þúsmækkarsmækkaðirþúsmækkirsmækkaðir
húnsmækkarsmækkaðihúnsmækkismækkaði
viðsmækkumsmækkuðumviðsmækkumsmækkuðum
þiðsmækkiðsmækkuðuðþiðsmækkiðsmækkuðuð
þausmækkasmækkuðuþausmækkismækkuðu
| nafnháttur | smækka |
|---|---|
| sagnbót | smækkað |
| boðháttur eintölu | smækkaðu |
| boðháttur fleirtölu | smækkið |
| stýfður boðháttur | smækka |
| lýsingarháttur nútíðar | smækkandi |
kk.kvk.hk.
nf.smækkaðursmækkuðsmækkað
þf.smækkaðansmækkaðasmækkað
þgf.smækkuðumsmækkaðrismækkuðu
ef.smækkaðssmækkaðrarsmækkaðs
nf.smækkaðirsmækkaðarsmækkuð
þf.smækkaðasmækkaðarsmækkuð
þgf.smækkuðum
ef.smækkaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsmækkarðusmækkaðirðuþúsmækkirðusmækkaðirðu
þiðsmækkiðismækkuðuðiþiðsmækkiðismækkuðuði