snakka
sagnorð , beyging: þátíð eintölu snakkaði, sagnbót snakkað óformlegt
tala mikið og um lítið, blaðra
- við vorum að snakka saman frammi á gangi þegar hann birtist
Tengd orð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsnakkasnakkaðiégsnakkisnakkaði
þúsnakkarsnakkaðirþúsnakkirsnakkaðir
húnsnakkarsnakkaðihúnsnakkisnakkaði
viðsnökkumsnökkuðumviðsnökkumsnökkuðum
þiðsnakkiðsnökkuðuðþiðsnakkiðsnökkuðuð
þausnakkasnökkuðuþausnakkisnökkuðu
| nafnháttur | snakka |
|---|---|
| sagnbót | snakkað |
| boðháttur eintölu | snakkaðu |
| boðháttur fleirtölu | snakkið |
| stýfður boðháttur | snakka |
| lýsingarháttur nútíðar | snakkandi |
kk.kvk.hk.
nf.snakkaðursnökkuðsnakkað
þf.snakkaðansnakkaðasnakkað
þgf.snökkuðumsnakkaðrisnökkuðu
ef.snakkaðssnakkaðrarsnakkaðs
nf.snakkaðirsnakkaðarsnökkuð
þf.snakkaðasnakkaðarsnökkuð
þgf.snökkuðum
ef.snakkaðra
| sagnbót | snakkast |
|---|
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsnakkastusnakkaðistuþúsnakkistusnakkaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsnakkarðusnakkaðirðuþúsnakkirðusnakkaðirðu
þiðsnakkiðisnökkuðuðiþiðsnakkiðisnökkuðuði