snerta
sagnorð með þolfalli , beyging: þátíð eintölu snerti, sagnbót snert
Merkingar
- 1.
láta hönd sína nema við (e-ð), koma við (e-ð)
- hún snerti handlegg hans laust
- greinarnar á trénu snerta gluggann
- ég skal ekki snerta blöðin þín
- hún snerti ekki brauðið á diskinum
- 2.
hafa áhrif á e-n eða eða tilfinningar e-s
- grátur hennar snerti mig ekki neitt
- 3.
taka tillit til, varða
- landið er lítið hvað íbúafjölda snertir
- þjóðin er fremst í flokki hvað snertir öryggi barna í bíl
Beyging
| nafnháttur | snerta |
|---|---|
| sagnbót | snert / snortið |
| boðháttur eintölu | snertu |
| boðháttur fleirtölu | snertið |
| stýfður boðháttur | snert |
| lýsingarháttur nútíðar | snertandi |
| nafnháttur | snertast |
|---|---|
| sagnbót | snerst |