spegla
sagnorð með þolfalli , beyging: þátíð eintölu speglaði, sagnbót speglað
Merkingar
- 1.
endurvarpa (e-u) (með spegli)
- vatnið speglaði marglita fuglana
spegla sig
- ég speglaði mig vandlega á leiðinni út
- 2.
líffræði/læknisfræði skoða líffæri (t.d. maga) að innan með sérstökum spegli sem rennt er inn í það
sjá speglast
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égspeglaspeglaðiégspeglispeglaði
þúspeglarspeglaðirþúspeglirspeglaðir
húnspeglarspeglaðihúnspeglispeglaði
viðspeglumspegluðumviðspeglumspegluðum
þiðspegliðspegluðuðþiðspegliðspegluðuð
þauspeglaspegluðuþauspeglispegluðu
| nafnháttur | spegla |
|---|---|
| sagnbót | speglað |
| boðháttur eintölu | speglaðu |
| boðháttur fleirtölu | speglið |
| stýfður boðháttur | spegla |
| lýsingarháttur nútíðar | speglandi |
kk.kvk.hk.
nf.speglaðurspegluðspeglað
þf.speglaðanspeglaðaspeglað
þgf.spegluðumspeglaðrispegluðu
ef.speglaðsspeglaðrarspeglaðs
nf.speglaðirspeglaðarspegluð
þf.speglaðaspeglaðarspegluð
þgf.spegluðum
ef.speglaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égspeglastspeglaðistégspeglistspeglaðist
þúspeglastspeglaðistþúspeglistspeglaðist
húnspeglastspeglaðisthúnspeglistspeglaðist
viðspeglumstspegluðumstviðspeglumstspegluðumst
þiðspeglistspegluðustþiðspeglistspegluðust
þauspeglastspegluðustþauspeglistspegluðust
| nafnháttur | speglast |
|---|---|
| sagnbót | speglast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúspeglastuspeglaðistuþúspeglistuspeglaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúspeglarðuspeglaðirðuþúspeglirðuspeglaðirðu
þiðspegliðispegluðuðiþiðspegliðispegluðuði