sprauta
sagnorð , beyging: þátíð eintölu sprautaði, sagnbót sprautað
sjá einnig sprauta nafnorð, kvenkyn
Merkingar
- 1.
með þágufalli láta (vökva) renna með þrýstingi
- hann sprautaði vatni á þilfarið
- slangan sprautar eitri í bráð sína
- ég ætla að sprauta skápinn svartan
- 2.
með þolfalli gefa (e-m) lyf með sprautu
- læknirinn sprautaði börnin með bóluefni
sjá sprautast
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsprautasprautaðiégsprautisprautaði
þúsprautarsprautaðirþúsprautirsprautaðir
húnsprautarsprautaðihúnsprautisprautaði
viðsprautumsprautuðumviðsprautumsprautuðum
þiðsprautiðsprautuðuðþiðsprautiðsprautuðuð
þausprautasprautuðuþausprautisprautuðu
| nafnháttur | sprauta |
|---|---|
| sagnbót | sprautað |
| boðháttur eintölu | sprautaðu |
| boðháttur fleirtölu | sprautið |
| stýfður boðháttur | sprauta |
| lýsingarháttur nútíðar | sprautandi |
kk.kvk.hk.
nf.sprautaðursprautuðsprautað
þf.sprautaðansprautaðasprautað
þgf.sprautuðumsprautaðrisprautuðu
ef.sprautaðssprautaðrarsprautaðs
nf.sprautaðirsprautaðarsprautuð
þf.sprautaðasprautaðarsprautuð
þgf.sprautuðum
ef.sprautaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsprautastsprautaðistégsprautistsprautaðist
þúsprautastsprautaðistþúsprautistsprautaðist
húnsprautastsprautaðisthúnsprautistsprautaðist
viðsprautumstsprautuðumstviðsprautumstsprautuðumst
þiðsprautistsprautuðustþiðsprautistsprautuðust
þausprautastsprautuðustþausprautistsprautuðust
| nafnháttur | sprautast |
|---|---|
| sagnbót | sprautast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsprautastusprautaðistuþúsprautistusprautaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsprautarðusprautaðirðuþúsprautirðusprautaðirðu
þiðsprautiðisprautuðuðiþiðsprautiðisprautuðuði