standast
sagnorð miðmynd , beyging: nútíð eintölu stenst, þátíð eintölu stóðst, þátíð fleirtölu stóðumst, sagnbót staðist
Merkingar
- 1.
með þolfalli þola (e-ð)
- flest húsin stóðust jarðskjálftann
- vélin getur ekki staðist svona mikið álag
standast (ekki) freistinguna
- ég stóðst ekki freistinguna og fékk mér aðra kökusneið
standast (ekki) mátið
- hann stóðst ekki mátið og stríddi henni dálítið
standast prófið
ná prófinu
- 2.
koma heim og saman, passa
- þetta getur ekki staðist
- veitingahúsið stenst samanburð við það sem best gerist
- 3.
standast á
passa saman, standa hlið við hlið
- tölurnar í dálkunum tveimur þurfa að standast á
- 4.
standast henni snúning
vera hraðari, duglegri, öflugri en hún
- enginn stenst henni snúning í ritun glæpasagna
Beyging
| nafnháttur | standast |
|---|---|
| sagnbót | staðist |