stautur
nafnorð, karlkyn
Merkingar
- 1.
lítill holur, aflangur (oft sívalur) hlutur
- 2.
áhald til að mylja krydd o.fl. í mortéli
Beyging
eignarfall eintölu stauts þágufall eintölu staut eða stauti nefnifall fleirtölu stautar
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.stauturstauturinnnf.stautarstautarnir
þf.stautstautinnþf.stautastautana
þgf.staut / stautistautnum / stautinumþgf.stautumstautunum
ef.stautsstautsinsef.stautastautanna