Íslensk nútímamálsorðabók

Yrða
← Niðurstöður

stríða

sagnorð , beyging: þátíð eintölu stríddi, sagnbót strítt

sjá einnig stríða nafnorð, kvenkyn

Merkingar

  1. 1.

    með þágufalli gera grín að (e-m), beita (e-n) meinlausum hrekkjum

    • hann er alltaf að stríða litlu systur sinni
    • hún stríðir honum stundum á yfirskegginu
    • henni var strítt á rauða hárinu
  2. 2.

    eiga í baráttu (við e-ð)

    • samningurinn stríðir gegn alþjóðalögum
    • allt óhóf stríddi gegn lífsskoðun hans
    • eiga við vandamál að stríða

      • hann hefur átt við geðrænan vanda að stríða

sjá stríðandi

Tengd orð

Beyging

framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égstríðistríddiégstríðistríddi
þústríðirstríddirþústríðirstríddir
húnstríðirstríddihúnstríðistríddi
viðstríðumstríddumviðstríðumstríddum
þiðstríðiðstrídduðþiðstríðiðstrídduð
þaustríðastrídduþaustríðistríddu
nafnhátturstríða
sagnbótstrítt
boðháttur eintölustríddu
boðháttur fleirtölustríðið
stýfður boðhátturstríð
lýsingarháttur nútíðarstríðandi