svífa
sagnorð , beyging: þátíð eintölu sveif, þátíð fleirtölu svifum, sagnbót svifið
Merkingar
- 1.
líða um í loftinu (með vindinum)
- fuglar svifu yfir skipinu
- flugdrekinn svífur um loftin blá
- 2.
svífa á hana
víkja sér að henni og hefja samræður
- búðarkonan sveif á mig og vildi endilega aðstoða mig
- 3.
það svífur á hann
hann finnur fyrir áfengisáhrifum, hann fer að finna á sér
sjá svífandi
Tengd orð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsvífsveifégsvífisvifi
þúsvífursveifstþúsvífirsvifir
húnsvífursveifhúnsvífisvifi
viðsvífumsvifumviðsvífumsvifum
þiðsvífiðsvifuðþiðsvífiðsvifuð
þausvífasvifuþausvífisvifu
| nafnháttur | svífa |
|---|---|
| sagnbót | svifið |
| boðháttur eintölu | svífðu |
| boðháttur fleirtölu | svífið |
| stýfður boðháttur | svíf |
| lýsingarháttur nútíðar | svífandi |
kk.kvk.hk.
nf.svifinnsvifinsvifið
þf.svifinnsvifnasvifið
þgf.svifnumsvifinnisvifnu
ef.svifinssvifinnarsvifins
nf.svifnirsvifnarsvifin
þf.svifnasvifnarsvifin
þgf.svifnum
ef.svifinna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsvífstsveifstégsvífistsvifist
þúsvífstsveifstþúsvífistsvifist
húnsvífstsveifsthúnsvífistsvifist
viðsvífumstsvifumstviðsvífumstsvifumst
þiðsvífistsvifustþiðsvífistsvifust
þausvífastsvifustþausvífistsvifust
| nafnháttur | svífast |
|---|---|
| sagnbót | svifist |
| boðháttur eintölu | svífstu |
| boðháttur fleirtölu | svífist |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsvífstusveifstuþúsvífistusvifistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsvífurðusveifstuþúsvífirðusvifirðu
þiðsvífiðisvifuðiþiðsvífiðisvifuði