sverta
sagnorð með þolfalli , beyging: þátíð eintölu sverti, sagnbót svert
sjá einnig sverta nafnorð, kvenkyn
Merkingar
- 1.
gera svart, lita svart
- hún sverti andlit sitt með kolamola
- 2.
reyna að eyðileggja mannorð (e-s)
- hann reynir sífellt að sverta pólitíska andstæðinga sína
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsvertisvertiégsvertisverti
þúsvertirsvertirþúsvertirsvertir
húnsvertirsvertihúnsvertisverti
viðsvertumsvertumviðsvertumsvertum
þiðsvertiðsvertuðþiðsvertiðsvertuð
þausvertasvertuþausvertisvertu
| nafnháttur | sverta |
|---|---|
| sagnbót | svert |
| boðháttur eintölu | svertu |
| boðháttur fleirtölu | svertið |
| stýfður boðháttur | svert |
| lýsingarháttur nútíðar | svertandi |
kk.kvk.hk.
nf.svertursvertsvert
þf.svertansvertasvert
þgf.svertumsvertrisvertu
ef.svertssvertrarsverts
nf.svertirsvertarsvert
þf.svertasvertarsvert
þgf.svertum
ef.svertra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsvertistsvertistégsvertistsvertist
þúsvertistsvertistþúsvertistsvertist
húnsvertistsvertisthúnsvertistsvertist
viðsvertumstsvertumstviðsvertumstsvertumst
þiðsvertistsvertustþiðsvertistsvertust
þausvertastsvertustþausvertistsvertust
| nafnháttur | svertast |
|---|---|
| sagnbót | sverst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsvertistusvertistuþúsvertistusvertistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsvertirðusvertirðuþúsvertirðusvertirðu
þiðsvertiðisvertuðiþiðsvertiðisvertuði