tuska
sagnorð með þolfalli , beyging: þátíð eintölu tuskaði, sagnbót tuskað
sjá einnig tuska nafnorð, kvenkyn
tuska hana til
taka í (e-n), dangla í (e-n)
- hana langar til að hrista hann, tuska hann dálítið til
sjá tuskast
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égtuskatuskaðiégtuskituskaði
þútuskartuskaðirþútuskirtuskaðir
húntuskartuskaðihúntuskituskaði
viðtuskumtuskuðumviðtuskumtuskuðum
þiðtuskiðtuskuðuðþiðtuskiðtuskuðuð
þautuskatuskuðuþautuskituskuðu
| nafnháttur | tuska |
|---|---|
| sagnbót | tuskað |
| boðháttur eintölu | tuskaðu |
| boðháttur fleirtölu | tuskið |
| stýfður boðháttur | tuska |
| lýsingarháttur nútíðar | tuskandi |
kk.kvk.hk.
nf.tuskaðurtuskuðtuskað
þf.tuskaðantuskaðatuskað
þgf.tuskuðumtuskaðrituskuðu
ef.tuskaðstuskaðrartuskaðs
nf.tuskaðirtuskaðartuskuð
þf.tuskaðatuskaðartuskuð
þgf.tuskuðum
ef.tuskaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égtuskasttuskaðistégtuskisttuskaðist
þútuskasttuskaðistþútuskisttuskaðist
húntuskasttuskaðisthúntuskisttuskaðist
viðtuskumsttuskuðumstviðtuskumsttuskuðumst
þiðtuskisttuskuðustþiðtuskisttuskuðust
þautuskasttuskuðustþautuskisttuskuðust
| nafnháttur | tuskast |
|---|---|
| sagnbót | tuskast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þútuskastutuskaðistuþútuskistutuskaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þútuskarðutuskaðirðuþútuskirðutuskaðirðu
þiðtuskiðituskuðuðiþiðtuskiðituskuðuði