upp
nafnorð, karlkyn
upp-hlutur
Merkingar
- 1.
íslenskur kvenbúningur, ermalaus bolur hafður við skyrtu, pils, svuntu og skotthúfu
- 2.
efri hluti slíks kvenbúnings, ermalaus bolur, reimaður og skreyttur, oftast svartur
Samheiti
- bolbúningur
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu upp
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.upphlutur upphluturinn nf.upphlutir / upphlutar upphlutirnir / upphlutarnir
þf.upphlut upphlutinn þf.upphluti / upphluta upphlutina / upphlutana
þgf.upphlut upphlutnum þgf.upphlutum upphlutunum
ef.upphluts / upphlutar upphlutsins / upphlutarins ef.upphluta upphlutanna