upp
nafnorð, karlkyn
upp-vöxtur , beyging: eignarfall eintölu uppvaxtar, þágufall eintölu uppvexti
tíminn þegar maður er barn/unglingur
- ég var oft hjá föðursystur minni í uppvextinum
Tengd orð
Beyging
beygist eins og vöxtur
eintala
án greinismeð greini
nf.uppvöxtur uppvöxturinn
þf.uppvöxt uppvöxtinn
þgf.uppvexti uppvextinum
ef.uppvaxtar uppvaxtarins