vængur
nafnorð, karlkyn
, beyging: eignarfall eintölu vængs, nefnifall fleirtölu vængir
Merkingar
- 1.
fluglimur fugls, skordýrs eða leðurblöku; sambærilegur hluti flugvélar
- 2.
hluti e-s, kantur
- vinstri vængur flokksins
Orðasambönd
fá byr undir báða vængi
fá hvatningu
stíga í vænginn við hana
reyna við hana
Tengd orð
Beyging
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.vængurvængurinnnf.vængirvængirnir
þf.vængvænginnþf.vængivængina
þgf.vængvængnumþgf.vængjumvængjunum
ef.vængs / vængjarvængsins / vængjarinsef.vængjavængjanna