véla
sagnorð með þolfalli , beyging: þátíð eintölu vélaði, sagnbót vélað
beita brögðum, blekkja e-n
- hún vélaði dálitla peninga út úr föður sínum
- hann ætlar að véla vin sinn með sér til Brasilíu
Tengd orð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égvélavélaðiégvélivélaði
þúvélarvélaðirþúvélirvélaðir
húnvélarvélaðihúnvélivélaði
viðvélumvéluðumviðvélumvéluðum
þiðvéliðvéluðuðþiðvéliðvéluðuð
þauvélavéluðuþauvélivéluðu
| nafnháttur | véla |
|---|---|
| sagnbót | vélað |
| boðháttur eintölu | vélaðu |
| boðháttur fleirtölu | vélið |
| stýfður boðháttur | véla |
| lýsingarháttur nútíðar | vélandi |
kk.kvk.hk.
nf.vélaðurvéluðvélað
þf.vélaðanvélaðavélað
þgf.véluðumvélaðrivéluðu
ef.vélaðsvélaðrarvélaðs
nf.vélaðirvélaðarvéluð
þf.vélaðavélaðarvéluð
þgf.véluðum
ef.vélaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égvélastvélaðistégvélistvélaðist
þúvélastvélaðistþúvélistvélaðist
húnvélastvélaðisthúnvélistvélaðist
viðvélumstvéluðumstviðvélumstvéluðumst
þiðvélistvéluðustþiðvélistvéluðust
þauvélastvéluðustþauvélistvéluðust
| nafnháttur | vélast |
|---|---|
| sagnbót | vélast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúvélastuvélaðistuþúvélistuvélaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúvélarðuvélaðirðuþúvélirðuvélaðirðu
þiðvéliðivéluðuðiþiðvéliðivéluðuði