van
nafnorð, kvenkyn
van-þörf með neitun , beyging: eignarfall eintölu vanþarfar
það er ekki vanþörf á meira sjúkrahúsrými
það er full þörf fyrir ...., það vantar sannarlega ..., það veitir ekki af ...
- það væri ekki vanþörf á að kenna honum dálitla dönsku
Beyging
beygist eins og þörf
eintala
án greinismeð greini
nf.vanþörf vanþörfin
þf.vanþörf vanþörfina
þgf.vanþörf vanþörfinni
ef.vanþarfar vanþarfarinnar