vandi 2
nafnorð, karlkyn
, beyging: eignarfall eintölu vanda
sjá einnig vandi 1 nafnorð, karlkyn
það sem maður er vanur að gera, venja
eiga vanda til að fara með litla bæn
vera fljótur að svara bréfinu að vanda
Beyging
eintala
án greinismeð greini
nf.vandivandinn
þf.vandavandann
þgf.vandavandanum
ef.vandavandans