van
lýsingarorð van-haldinn , beyging: kvenkyn vanhaldin, hvorugkyn vanhaldið
Merkingar
- 1.
(um fólk) sem fær of lítið að borða
- fangarnir voru mjög vanhaldnir í mat
- 2.
lögfræði sem samkomulag eða samningur hefur verið brotinn á, svikinn
Tengd orð
Beyging
kk.kvk.hk.
nf.vanhaldinn vanhaldin vanhaldið
þf.vanhaldinn vanhaldna vanhaldið
þgf.vanhöldnum vanhaldinni vanhöldnu
ef.vanhaldins vanhaldinnar vanhaldins
nf.vanhaldnir vanhaldnar vanhaldin
þf.vanhaldna vanhaldnar vanhaldin
þgf.vanhöldnum
ef.vanhaldinna
nf.vanhaldni vanhaldna vanhaldna
aukaföllvanhaldna vanhöldnu vanhaldna
öll föllvanhöldnu
öll föllvanhaldnari vanhaldnari vanhaldnara
öll föllvanhaldnari
kk.kvk.hk.
nf.vanhaldnastur vanhöldnust vanhaldnast
þf.vanhaldnastan vanhaldnasta vanhaldnast
þgf.vanhöldnustum vanhaldnastri vanhöldnustu
ef.vanhaldnasts vanhaldnastrar vanhaldnasts
nf.vanhaldnastir vanhaldnastar vanhöldnust
þf.vanhaldnasta vanhaldnastar vanhöldnust
þgf.vanhöldnustum
ef.vanhaldnastra
nf.vanhaldnasti vanhaldnasta vanhaldnasta
aukaföllvanhaldnasta vanhöldnustu vanhaldnasta
öll föllvanhöldnustu