van nýta
sagnorð van-nýta með þolfalli
Beyging
‑nýtti ‑nýtt beygist eins og nýta
| nafnháttur | van |
|---|---|
| sagnbót | van |
| boðháttur eintölu | van |
| boðháttur fleirtölu | van |
| stýfður boðháttur | van |
| lýsingarháttur nútíðar | van |
| nafnháttur | van |
|---|---|
| sagnbót | van |
Orðalag það er frostlítið
Orðalag minni hluti
Orðalag minni spámenn
Orðalag vel á minnst
Orðalag láta í minni pokann
Orðalag <seðlaveskið> er lítið fyrirferðar
Orðalag minna <hana> á <þetta>
Orðalag það kveður <lítið> að <honum>
Orðalag þegar minnst varir
Orðalag þetta er ekki í minni orðabók
Orðalag <minna hann á þetta> í sífellu
Orðalag að minni hyggju <er þetta rangt>
Orðalag <það er lítið um mannaferðir> á hálendinu
Orðalag <hafa lítið> sér til viðurværis
Orðalag <símhringingin> raskar ró <minni>
Orðalag aldrei á minni lífsfæddri ævi
Orðalag <þetta er í lagi> af minni hálfu
Orðalag <það er lítið mál að ferðast> nú til dags
Orðalag ég á ekki/engin orð í eigu minni
Orðalag það fer <lítið> fyrir <vilja til sátta>
sagnorð van-nýta með þolfalli
‑nýtti ‑nýtt beygist eins og nýta
| nafnháttur | van |
|---|---|
| sagnbót | van |
| boðháttur eintölu | van |
| boðháttur fleirtölu | van |
| stýfður boðháttur | van |
| lýsingarháttur nútíðar | van |
| nafnháttur | van |
|---|---|
| sagnbót | van |