veggur
nafnorð, karlkyn
, beyging: eignarfall eintölu veggjar, nefnifall fleirtölu veggir
Merkingar
- 1.
sá hluti byggingar, úr grjóti, torfi, timbri eða steinsteypu, sem lykur um hana, skiptir henni í hluta, markar lofthæð og þakið hvílir á
- 2.
steypt eða hlaðið skilrúm um húsagarð
Orðasambönd
fara með veggjum
læðast um, láta lítið bera á sér
ganga á vegg
rekast á hindranir
reka sig á vegg
rekast á hindrun
stilla honum upp við vegg
setja honum úrslitakosti
hér er vítt til veggja
hér er mikið rými