veifa
sagnorð með þágufalli , beyging: þátíð eintölu veifaði, sagnbót veifað
sjá einnig veifa nafnorð, kvenkyn
Merkingar
- 1.
sveifla (e-u)
- börnin veifuðu litlum fánum
- 2.
hreyfa höndina (einkum í fagnaðar- eða kveðjuskyni), vinka
- hann kom auga á okkur og veifaði
- páfinn veifaði til fólksins
- hún veifaði til þjónsins
Orðasambönd
það fór að rigna eins og hendi væri veifað
það fór að rigna skyndilega, snögglega, fyrirvaralaust
Tengd orð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égveifaveifaðiégveifiveifaði
þúveifarveifaðirþúveifirveifaðir
húnveifarveifaðihúnveifiveifaði
viðveifumveifuðumviðveifumveifuðum
þiðveifiðveifuðuðþiðveifiðveifuðuð
þauveifaveifuðuþauveifiveifuðu
| nafnháttur | veifa |
|---|---|
| sagnbót | veifað |
| boðháttur eintölu | veifaðu |
| boðháttur fleirtölu | veifið |
| stýfður boðháttur | veifa |
| lýsingarháttur nútíðar | veifandi |
kk.kvk.hk.
nf.veifaðurveifuðveifað
þf.veifaðanveifaðaveifað
þgf.veifuðumveifaðriveifuðu
ef.veifaðsveifaðrarveifaðs
nf.veifaðirveifaðarveifuð
þf.veifaðaveifaðarveifuð
þgf.veifuðum
ef.veifaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égveifastveifaðistégveifistveifaðist
þúveifastveifaðistþúveifistveifaðist
húnveifastveifaðisthúnveifistveifaðist
viðveifumstveifuðumstviðveifumstveifuðumst
þiðveifistveifuðustþiðveifistveifuðust
þauveifastveifuðustþauveifistveifuðust
| nafnháttur | veifast |
|---|---|
| sagnbót | veifast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúveifastuveifaðistuþúveifistuveifaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúveifarðuveifaðirðuþúveifirðuveifaðirðu
þiðveifiðiveifuðuðiþiðveifiðiveifuðuði