verpa 2
sagnorð , beyging: þátíð eintölu varp, þátíð fleirtölu urpum, sagnbót orpið
(um fugl) láta frá sér egg
- fuglinn verpur við vatnið
verpa öndinni
aðeins í þátíð andvarpa
- hún varp öndinni mæðulega
verpa öndinni léttar
aðeins í þátíð andvarpa af létti eða feginleika
sjá verpa 1 sagnorð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égverpvarpégverpiyrpi
þúverpurvarpstþúverpiryrpir
húnverpurvarphúnverpiyrpi
viðverpumurpumviðverpumyrpum
þiðverpiðurpuðþiðverpiðyrpuð
þauverpaurpuþauverpiyrpu
| nafnháttur | verpa |
|---|---|
| sagnbót | orpið |
| boðháttur eintölu | verptu |
| boðháttur fleirtölu | verpið |
| stýfður boðháttur | verp |
| lýsingarháttur nútíðar | verpandi |
kk.kvk.hk.
nf.orpinnorpinorpið
þf.orpinnorpnaorpið
þgf.orpnumorpinniorpnu
ef.orpinsorpinnarorpins
nf.orpnirorpnarorpin
þf.orpnaorpnarorpin
þgf.orpnum
ef.orpinna