Íslensk nútímamálsorðabók

Yrða
← Niðurstöður

virða

sagnorð , beyging: þátíð eintölu virti, sagnbót virt

Merkingar

  1. 1.

    með þolfalli og eignarfalli bera virðingu fyrir (e-m)

    • hann virðir skólastjórann mikils
    • hún er virt af öllum sem þekkja hana
    • við eigum að virða lögin
    • virða reglurnar að vettugi

      sniðganga, hunsa reglurnar

    • virða mig ekki svars

      láta ekki svo lítið að svara mér, svara mér ekki

    • virða hana ekki viðlits

      horfa framhjá henni, hirða ekki um hana

    • virða þetta við hana

      kunna að meta það hjá henni

      • ég virði það við hana að hún skilaði peningunum
  2. 2.
    • með þolfalli virða jörðina til fjár

      meta verðgildi hennar, meta hana til peninga

  3. 3.
    • með þolfalli virða þetta fyrir sér

      horfa á þetta, skoða það

      • hann virti fyrir sér andlit sitt í speglinum
      • við virtum málverkið lengi fyrir okkur

sjá virtur

Beyging

framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égvirðivirtiégvirðivirti
þúvirðirvirtirþúvirðirvirtir
húnvirðirvirtihúnvirðivirti
viðvirðumvirtumviðvirðumvirtum
þiðvirðiðvirtuðþiðvirðiðvirtuð
þauvirðavirtuþauvirðivirtu
nafnhátturvirða
sagnbótvirt
boðháttur eintöluvirtu
boðháttur fleirtöluvirðið
stýfður boðhátturvirð
lýsingarháttur nútíðarvirðandi