virða
sagnorð
Merkingar
- 1.
með þolfalli og eignarfalli bera virðingu fyrir (e-m)
- hann virðir skólastjórann mikils
- hún er virt af öllum sem þekkja hana
- við eigum að virða lögin
virða reglurnar að vettugi
sniðganga, hunsa reglurnar
virða mig ekki svars
láta ekki svo lítið að svara mér, svara mér ekki
virða hana ekki viðlits
horfa framhjá henni, hirða ekki um hana
virða þetta við hana
kunna að meta það hjá henni
- ég virði það við hana að hún skilaði peningunum
- 2.
með þolfalli virða jörðina til fjár
meta verðgildi hennar, meta hana til peninga
- 3.
með þolfalli virða þetta fyrir sér
horfa á þetta, skoða það
- hann virti fyrir sér andlit sitt í speglinum
- við virtum málverkið lengi fyrir okkur
sjá virtur
Beyging
virti virt
| nafnháttur | virða |
|---|---|
| sagnbót | virt |
| boðháttur eintölu | virtu |
| boðháttur fleirtölu | virðið |
| stýfður boðháttur | virð |
| lýsingarháttur nútíðar | virðandi |
| nafnháttur | virðast |
|---|---|
| sagnbót | virst |