á
nafnorð, karlkyn
á-burður
sjá einnig áburður 1 nafnorð, karlkyn
ásökun, ákæra (einkum ósönn)
Beyging
eignarfall eintölu ‑burðar nefnifall fleirtölu ‑burðir beygist eins og burður
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.áburðuráburðurinnnf.áburðiráburðirnir
þf.áburðáburðinnþf.áburðiáburðina
þgf.áburðiáburðinumþgf.áburðumáburðunum
ef.áburðaráburðarinsef.áburðaáburðanna