á fellast
sagnorð á-fellast með þolfalli miðmynd oftast með neitun
ásaka (e-n), finna að (e-m), álasa (e-m)
- hún áfellist hann ekki fyrir að segja skoðun sína
- ég get ekki áfellst hana fyrir að hafa gleymt fundinum
Beyging
áfelldist áfellst
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égáfellistáfelldistégáfellistáfelldist
þúáfellistáfelldistþúáfellistáfelldist
húnáfellistáfelldisthúnáfellistáfelldist
viðáfellumstáfelldumstviðáfellumstáfelldumst
þiðáfellistáfelldustþiðáfellistáfelldust
þauáfellastáfelldustþauáfellistáfelldust
| nafnháttur | áfellast |
|---|---|
| sagnbót | áfellst |
| boðháttur eintölu | áfellstu |
| boðháttur fleirtölu | áfellist |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúáfellistuáfelldistuþúáfellistuáfelldistu