á forma
sagnorð á-forma með þolfalli
hafa fyrirætlun, áform (um e-ð)
- hún er að áforma framboð til forseta
- sveitarfélagið áformar að reisa nýja kirkju
sjá áformaður
Beyging
‑formaði ‑formað beygist eins og forma
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égáformaáformaðiégáformiáformaði
þúáformaráformaðirþúáformiráformaðir
húnáformaráformaðihúnáformiáformaði
viðáformumáformuðumviðáformumáformuðum
þiðáformiðáformuðuðþiðáformiðáformuðuð
þauáformaáformuðuþauáformiáformuðu
| nafnháttur | áforma |
|---|---|
| sagnbót | áformað |
| boðháttur eintölu | áformaðu |
| boðháttur fleirtölu | áformið |
| stýfður boðháttur | áforma |
| lýsingarháttur nútíðar | áformandi |
kk.kvk.hk.
nf.áformaðuráformuðáformað
þf.áformaðanáformaðaáformað
þgf.áformuðumáformaðriáformuðu
ef.áformaðsáformaðraráformaðs
nf.áformaðiráformaðaráformuð
þf.áformaðaáformaðaráformuð
þgf.áformuðum
ef.áformaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égáformastáformaðistégáformistáformaðist
þúáformastáformaðistþúáformistáformaðist
húnáformastáformaðisthúnáformistáformaðist
viðáformumstáformuðumstviðáformumstáformuðumst
þiðáformistáformuðustþiðáformistáformuðust
þauáformastáformuðustþauáformistáformuðust
| nafnháttur | áformast |
|---|---|
| sagnbót | áformast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúáformastuáformaðistuþúáformistuáformaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúáformarðuáformaðirðuþúáformirðuáformaðirðu
þiðáformiðiáformuðuðiþiðáformiðiáformuðuði