á kæra
sagnorð á-kæra með þolfalli lögfræði
sjá einnig ákæra nafnorð, kvenkyn
ásaka (e-n) formlega um brot á lögum
- hún er ákærð fyrir fíkniefnasmygl
- hann hefur verið ákærður fyrir morð
Beyging
ákærði ákært
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égákæriákærðiégákæriákærði
þúákærirákærðirþúákærirákærðir
húnákærirákærðihúnákæriákærði
viðákærumákærðumviðákærumákærðum
þiðákæriðákærðuðþiðákæriðákærðuð
þauákæraákærðuþauákæriákærðu
| nafnháttur | ákæra |
|---|---|
| sagnbót | ákært |
| boðháttur eintölu | ákærðu |
| boðháttur fleirtölu | ákærið |
| stýfður boðháttur | ákær |
| lýsingarháttur nútíðar | ákærandi |
kk.kvk.hk.
nf.ákærðurákærðákært
þf.ákærðanákærðaákært
þgf.ákærðumákærðriákærðu
ef.ákærðsákærðrarákærðs
nf.ákærðirákærðarákærð
þf.ákærðaákærðarákærð
þgf.ákærðum
ef.ákærðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égákæristákærðistégákæristákærðist
þúákæristákærðistþúákæristákærðist
húnákæristákærðisthúnákæristákærðist
viðákærumstákærðumstviðákærumstákærðumst
þiðákæristákærðustþiðákæristákærðust
þauákærastákærðustþauákæristákærðust
| nafnháttur | ákærast |
|---|---|
| sagnbót | ákærst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúákæristuákærðistuþúákæristuákærðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúákærirðuákærðirðuþúákærirðuákærðirðu
þiðákæriðiákærðuðiþiðákæriðiákærðuði